Categorie archief: Uncategorized

De weg

Een weg naar Rome

Zoals een Romeins leger na een nederlaag
de terugtocht aanvaardde
zo is na elk verlies een terugtocht mogelijk.
Aanvaard die.

Aanvaard niet het verlies
maar de terugtocht die er op volgt
tot in de eigen verschansing
het harnas van het lichaam

tot waar je was
voor het verlorene volgde
en kies iets anders.

Een weg naar Rome.

Dit gedicht werd vanmorgen voorgedragen door de predikante die voorging in Vorden. En een beeld ontvouwde zich voor mijn geestesoog. Het beeld van de weg die ik moest gaan en alle afslagen die ik heb genomen om later weer teruggezet te worden op het rechte pad. Om verder te gaan waar ik de verkeerde afslag nam. een soort van opnieuw beginnen. Soms moet je ergens zijn -op een bepaalde plaats op een bepaalde tijd- en vandaag moest ik in Vorden zijn.

Je wordt ouder papa!

Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn! We sparen voor later, bouwen een pensioen op en geloven dat als we straks oud zijn en niet meer hoeven te werken, het leven pas echt begint. Elke dag uitslapen, dan een kopje koffie drinken terwijl je de ochtendkrant leest en daarna begint de dag pas. Om een uur of drie ’s middags een kopje thee of een borreltje en daarna doe je niet veel meer. In de paar uur die er tussen liggen ga je wandelen, zeilen, vrijwilligerswerk doen, lezen, tuinieren of winkelen met je vrouw. Een soort van Zwitserleven…. wacht even! Die vrouw waarmee je gaat winkelen is natuurlijk veel jonger dan jij. Droom maar lekker verder!
Hoewel ik nog lang niet met pensioen kan, merk ik wel dat ik ouder word. Ik ben eerder uitgeteld als ik me inspan en heb langer tijd nodig om te herstellen. Ik merk dat ik tegen mijn grenzen aan loop. Grenzen die vroeger veel verder weg lagen.. Ik begin kaal te worden en de rest van de haren die ik wel heb, worden is snel tempo grijs. En zo zijn er meer dingen te noemen. . Hoe ouder hoe meer je moet inleveren, totdat er niks meer in te leveren is.
Ik wil het niet weten, maar zal toch moeten accepteren dat ik het rustiger aan moet doen. Dat Zwitserleven? Nee daar geloof ik niet in!

Poging 521

De zoveelste poging om te stoppen met roken vond een kleine twee maanden geleden plaats. Nu, net zo vaak gestopt als begonnen. Eigenlijk is dat niet helemaal waar, want elke dag opnieuw stop ik met roken en elke dag niet gerookt is een overwinning! Ook vandaag weer had ik meerdere keren ernstig zin in een sigaret.
De fase dat ik van mening was dat ik nóóit meer zou gaan roken -ging bij de laatste keer dat ik toch weer begonnen was- (alweer) in rook op. Ik leef nu in het besef dat ik er nooit van af zal komen.
Voor mij geld hetzelfde als voor een al jáááren nuchtere alcoholist, ik blijf een verslaafde!

Wat nou kerkmuren!

Daar denk ik dus al een aantal jaren over na en ik  kwam er niet echt uit…. tot gisteren. Op het www kwam ik onderstaande foto tegen van een project uitgevoerd door mensen zonder werk. Ze konden op deze manier ervaring opdoen in de bouw 😉 Ze stapelden met 9 man 33000 kratjes op elkaar.

Kerkmuren waren in mijn ogen vreselijke, door mensen bedachte opstakels, maar sinds gisteren ben ik helemaal om. Kerkmuren zijn inspirerend! Echt wel!!!!

Onredelijk-bon

Monique is jarig en de afgelopen weken heb ik mijn hoofd gebroken over een passend cadeau. Ze gaf zelf een voorzetje door om een tegoedbon te vragen, die ze bij mij in kan leveren als ze eens lekker onredelijk tegen me wilt gaan doen.
Na veel gepeins en gepieker heb ik nog wat andere tegoedbonnen weten te bedenken. Ontbijt op bed, een dagje naar het strand, uit eten, bioscoopbon, boekenbon, autowasbon, massagebon, bonbon (idd voor een doosje bonbons), plantenbon, knuffelbon, tuinklussenbon, de onredelijkbon en nog vééél meer. Ik hoop maar dat ze begrijpt dat ze niet alle bonnen op 1 dag kan inleveren….

Ontvriend

Afgelopen weekend heb ik nagedacht over kwetsbaarheid en daar een leuk gesprek over gehad. Dat als ik me kwetsbaar opstel, dit voor de ander stimulerend kan werken om zichzelf ook open en kwetsbaar op te stellen. En dan ontstaat er een situatie dat je werkelijk contact met iemand hebt, van hart tot hart.
Ik heb ook nagedacht over vriendschappen en wat dit inhoudt. Wanneer is een vriendschap een vriendschap en wanneer kun je het niet meer zo noemen? En wat als een warme relatie bekoelt en uiteindelijk niet veel meer is dan een digitaal contact? Waarbij ik vanuit een gesloten houding bestookt wordt en mijn kwetsbaarheid als munitie wordt gebruikt? Tijd om een punt te zetten. Wat was, is geweest…

Narcistische trekjes

Gisteren heb ik een foto van mezelf opgehaald op A2 formaat. Ik had A4 formaat besteld, met de bedoeling die foto in het trapgat te hangen. Maar op A2 formaat hangt er opeens wel heel erg veel Fred in het trapgat!
Over in het trapgat hangen gesproken…. Deze foto heb ik vandaag gemaakt in de toren van Buren.

Actief weekend

Het mooie weer van de afgelopen dagen kon ik niet negeren en ik heb het afgelopen weekend redelijk actief doorgebracht. De bedoeling was om zaterdag een georganiseerde wandeltocht te gaan lopen maar daar kwam niets van terecht. Later op de dag ben ik een paar uur gaan fietsen. Zondag met broer A en zijn vrouw Ina een stuk gaan wandelen van 11,5 km en we hebben het heel leuk gehad. Eigenlijk zouden we dat vaker moeten doen.

De weken ervoor heb ik weinig gedaan. Druk met andere dingen en als het eenmaal donker is ga je niet zo snel meer naar buiten om gezellig twee of drie uur te gaan wandelen of fietsen. Komende weken moet ik voor het werk buiten veel inventarisatiewerk doen dus kom ik wel aan mijn kilometers.

Koers bepalen

De vakantie zit er al weer bijna op. Vanmiddag ga ik wat spullen ophalen op kantoor zodat ik maandag gesteld sta. De twee weken zijn snel voorbij gegaan, maar zijn meteorologisch gezien uitermate teleurstellend geweest. We hebben niet gezwommen en zijn minder vaak weggeweest dan de bedoeling was. Ik heb nog kaartjes voor de Efteling, maar dat moet dan maar een andere keer gebeuren.
Ik loop al een tijdje te broeden hoe nu verder. Twee jaar geleden heb ik een sabbatical genomen wat kerkgang betreft en het wordt tijd een keuze te maken. Ik geloof, maar niet in de kerk en het probleem is dat je alleen niet opgebouwd wordt. Maar kan ik me over mijn weerstand heenzetten die ik heb ten aanzien van het instituut? De verkwisting van middelen…? Kan ik me over de groepsdwang en manipulatie heen zetten van de modernere gemeentes? De zekerheid die sommigen hebben die doen alsof ze God in hun vestzak hebben? Ik moet erkennen dat ik er tegenop zie als een berg.
Ik loop ook te broeden hoe verder in mijn dagelijkse leven. Uiteindelijk wil ik naar Buren vertrekken; terug naar mijn roots! Wat werk betreft zal ik ook koers moeten bepalen: Of zo doorgaan of me specialiseren en wat minder buiten bezig zijn?
Wat ga ik met mijn vrije tijd doen naast wandelen en fietsen?
Ik broed nog maar een tijdje verder… denk ik…

Glorie-verhalen (kerstbrief deel 2)

Vandaag is het eerste advent. Nog een paar dagen en dan begint in Nederland de meteorologische winter. Het weer is er al helemaal klaar voor met plaatselijk matige vorst in de nachten, ook komende week blijft het koud en groeit bij mij het verlangen naar de feestdagen.
Gisteren heb ik de brief voor kerst uitgeprint. Ik heb al eerder geblogd over het plan om met kerst een brief te sturen in plaats van een kaart…
Vaak stuur je ook kaartjes aan mensen die je al lange tijd niet meer hebt gezien. De gedachte drong zich bij me op, dat je in een brief een heleboel dingen zet die ze wellicht helemaal niet interesseren. Bij sommige mensen ben je al tijden uit het oog en daarmee waarschijnlijk ook uit het hart. Is het dan niet opdringerig om een brief te sturen met alle glorie-verhalen van het afgelopen jaar? Jaja de glorie-verhalen, want je gaat natuurlijk niet schrijven over eenzaamheid, niersteen-aanvallen, financiële problemen, intriges en nog meer ellende. Maar een goed lezer leest natuurlijk tussen de regels of bezoekt gewoon mijn blog!

Nu moet ik nog bedenken wie ik wel een brief stuur en wie niet. Per slot van rekening is dit een uitstekend medium om aan “oude vrienden” een teken van leven te geven…