Categorie archief: gedichten

Vriendschap 2

Sluit vriendschap met de bomen
Sluit vriendschap met de wind
Sluit vriendschap met de bloemen
Die je op de wereld vindt

Sluit vriendschap met de wolken
Sluit vriendschap met de maan
Sluit vriendschap met de sterren
Die aan de hemel staan

Sluit vriendschap met de golven
De zee: met eb en vloed
Maar vooral met de mensen
Die je op je weg ontmoet

Geschreven op een kerstkaart die ik kreeg.

Achter de scherven

Vastgelopen in een zaal met spiegels
Word ik overal geraakt
Door beelden waar ik niets meer in kan zien
Wat lang geleden is kapotgemaakt

In het duister, in de verte
Ergens ver weg in mijn hoofd
Staat een kind klein en verbaasd te zijn
Eenzaam verloren en ver achter

Alleen in je verbeelding
In mijn kleine spiegelbeeld
Kun je zien wie ik echt ben
Helder, rustig en ongedeeld

Uit: achter de scherven van Adrian Plass

Vriendschap

Vriendschap is zwijgen, niets zeggen,
maar ’n arm om schouders leggen.
Vriendschap is in iemands leven,
vreugde en verdriet mee beleven.
Vriendschap is niets vragen,
maar gewoon helpen te dragen.
Vriendschap is gauw even bellen,
om de laatste nieuwtjes te vertellen.
Vriendschap is praten in vertrouwen,
dat de ander de mond kan houden.
Vriendschap is durven te tonen,
welke gevoelens er in je wonen.
Vriendschap is delen in iemands geluk,
en dan bidden ”Ga toch nooit stuk”.
Vriendschap zit in kleine dingen,
accepteer ze; laat je omringen.
Vriendschap, daaraan komt geen end,
waar ter wereld je ook bent.
Vriendschap is een kostbaar kleinood,
dat met je meegaat tot in de dood.
En heb je echte Vriendschap gevonden,
legt ze een pleister op vele wonden.
Daarom is ’t zo fijn,
om goede Vrienden te zijn!!

Het lijden dat men vreest.

Vroeger hing er bij onze tandarts in Geldermalsen het volgende gedicht in de wachtkamer naast de deur . Tijdens een BBQ pas geleden kwam het ter sprake en voila hier is het!

Een mens lijdt dikwijls het meest
door het lijden dat hij vreest
doch dat nooit op zal dagen
Zo heeft men meer te dragen
dan God te dragen geeft.
Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
Als vrees voor allerlei gevaar.
Doch komt het eens in huis,
Dan helpt God altijd weer
En geeft Hij kracht naar kruis.

In mijn beleving was het nog veel langer, maar het is al lang geleden en ik was jong.

Der Panther

Sein Blick ist vom Vorübergehn der Stäbe
so müd geworden,daß er nichts mehr hält.
Ihm ist, als ob es tausend Stäbe gäbe
und hinter tausend Stäben keine Welt.

Der weiche Gang geschmeidig starker Schritte,
der sich im allerkleinsten Kreise dreht,
ist wie ein Tanz von Kraft um eine Mitte,
in der betäubt ein großer Wille steht.

Nur manchmal schiebt der Vorhang der Pupille
sich lautlos auf -. Dann geht ein Bild hinein,
geht durch der Glieder angespannte Stille –
und hört im Herzen auf zu sein.

Rainer Maria Rilke

In de eerste twee coupletten kon ik me na de scheiding wel vinden, maar zoals in het derde couplet omschreven wilde ik niet eindigen!