Categorie archief: Ana

Universiteit!

De berichten waren wat tegenstrijdig, maar uiteindelijk is de kogel door de kerk. Ana gaat medicijnen studeren aan de Universiteit van Chisinau, de hoofdstad van Moldavië. De studie gaat zes jaar duren. Ik ben er in ieder geval positief over!

Roemenië-reis 7. Thuiskomst

Ondertussen ben ik al weer een week thuis. Het voelt nog steeds een beetje onwennig, alsof er een stuk van mij in Roemenië en/of in Hongarije is achtergebleven. De rit naar huis was lang en vermoeiend. We kwamen pas in Tricht aan rond 01:00 uur en voordat Monique en ik gingen slapen was het 03:30 uur. Op de vraag hoe het geweest is kon ik eigenlijk niet goed antwoord geven. Je moet het ervaren hebben, het is eigenlijk niet uit te leggen.

Door er over te bloggen, dwing ik mezelf er over na te denken, te ordenen en te verwerken. Collega’s vroegen ook hoe het geweest is, sommigen uit formaliteit en dat merk je snel genoeg. Met anderen heb je goede gesprekken, maar ze hebben niet de ervaringen gehad die wij als Roemenië-reizigers wel hadden. En weer denk ik: het is niet uit te leggen.

Vanochtend sprak de voorganger in de EGZ hier in Zutphen over de daad bij het woord voegen. Doen in plaats van alleen maar geloven. Geef je geloof handen en voeten anders stelt het weinig voor. Hij had vier teksten die er niet om logen:
Jac 1:22  En zijt daders des Woords, en niet alleen hoorders, uzelven met valse overlegging bedriegende. Alsook: Jac 2:17, Matth 5: 16 en Luc 11: 28.
Een preek naar mijn hart.   Maar met of zonder deze preek, ik vraag me nog steeds af wat ik met de reiservaringen moet. Moet ik er meer mee gaan doen? Of is de bevestiging om Ana te blijven ondersteunen genoeg? Ik weet het niet.. wat ik wel weet is dat ik me nog steeds heel erg moe voel!

Alle reisgenoten bij elkaar (behalve Erik die de foto maakte)

Roemenië-reis 3. Waarom doen we dit?

Wat is het nut van deze reis?

Op de eerste plaats gaat het om het onderhouden van contacten. De kerk in Tricht heeft de gemeenschap in Küsmöd omarmt en steunt haar door belangrijke zaken te sponsoren. Nee niet alles wordt betaald, de mensen moeten er zelf ook iets voor doen, opdat het iets van henzelf wordt. Op deze manier wordt het mogelijk om zaken te realiseren die anders buiten hun bereik liggen. Zo zijn de restauratie van het kerkorgel, de klokketoren en de pastorie, de aanleg van een drinkwaterleiding, de  bouw van een kerkelijk centrum, het opknappen van de klaslokalen van de lagere school en het inrichten van de peuterspeelzaal/kleuterschool, projecten waarin geparticipeerd is.
Op weg naar Szolokma, een buurdorp van Küsmöd

 

Daarnaast zijn er andere gemeentes waarmee contact onderhouden wordt. In Tirgu Mures, Luna de Sus en Bana in Hongarije. Om de 2 jaar wordt de reis gemaakt. De kerkelijke gemeenten waar we geweest zijn hebben verschillende achtergronden. In alle plaatsen waar we geweest zijn hebben we gezongen. Zowel in het Hongaars als Nederlands, Engels en zelfs in het Frans.
Roemeens landschap

Zoals ik schreef in een eerdere blog, voor mijzelf heb ik andere redenen om deze kant op te gaan. Ze zijn gelegen  in mijn “sponsorkind.” Wat is er waar van de verhalen die we horen over armoede, prostitutie en uitzichtloosheid.  Werkelijk geen idee, dus wilde ik met eigen ogen zien hoe het is, zonder dat ik Ana hoef te ontmoeten.  Gewoon even ruiken en proeven.

Ik heb grote contrasten gezien in welvaart, mensen die bezig zijn met overleven,  de relatief jonge leeftijden die op de grafstenen staan en de jonge vrouwen op de (vrachtwagen)parkeerplaatsen die soms niet meer dan kinderen zijn. En weer besef ik dat ik niet de hele wereld  kan veranderen, maar….! Het perspectief dat Ana heeft, kan voor haar een wereld van verschil zijn!

Ververwegvanhier…

Zo af en toe hoor je van de armoede die er in Roemenië en Moldavië, maar ook in andere landen, heerst. Zou het echt zo zijn? Ik ga het zien, want binnenkort ga ik naar Roemenië.  Wat ik er te zoeken heb? Ik wil er heen om met eigen ogen te zien hoe het is. In welke omstandigheden “mijn” Ana is opgegroeid. Ga je haar opzoeken? Nee dat ga ik niet doen, zie het niet zo zitten om als een soort moderne sinterklaas mijn sponsorkind op te zoeken.

Ana zit in het laatste jaar van het Lyceum, ze doet het goed en we hopen dat ze een beurs krijgt om verder te studeren. Hoe het allemaal gaat verlopen gaan we zien, komt tijd, komt raad.

Goed nieuws uit Moldavië!

Afgelopen week kreeg ik een korte mail uit Moldavië over de voortgang van Ana’s studie. Ze doet het geweldig goed volgens onderstaand bericht!

It is good news for us to know that the sponsor has the opportunity to continue the project especially for Ana. I would like to mention that this charity was very helpful, because being stimulated and encouraged, Ana obtained a BA degree one, for outstanding achievements in learning. She is very grateful for the support given. It attached a picture of Ana with the diploma received.

Wat de foto betreft …. dat moet je maar geloven, i.v.m enige privacy zet ik die niet zomaar op het www. Eigenlijk ken ik haar helemaal niet en toch voel ik me trots dat ze het zo goed doet!

Een soort van kettingbrief (maar dan anders)

Het was mijn bedoeling om ruim voor kerst een brief naar Ana te sturen. Ik was er ook ver van te voren aan begonnen, maar het lukte me niet een goede brief te schrijven. Aan de ene kant wilde ik gewoon wat van me laten horen, aan de andere kant wilde ik ook duidelijk maken dat ik niet de één of andere rijke weldoener ben uit het westen die zwemt in het geld. Nee, afgelopen jaar lukte het me net uit de rode cijfertjes te blijven, totdat ver in de herfst het tij enigszins keerde. Uit onverwachte hoeken kwamen toen financiële meevallers, waardoor er weer wat ruimte ontstond.
Het is een principe wat ik al vaker heb ervaren. Je geeft en je krijgt het binnen afzienbare tijd op de één of andere manier terug, alsof het een wetmatigheid is. Je begraaft de talenten goud die je gekregen hebt niet, maar doet er iets mee en ziet dat het zich vermeerdert.

Terug naar de brief die ik wilde schrijven…. Uiteindelijk is die er gekomen, Martine heeft hem in het Engels vertaald en ik kreeg de complimenten dat ik de Engelse taal zo goed beheerste. Ik moest wel een docent Engels zijn of zo…
Enkele dagen geleden heb ik een brief van Ana gekregen. Ze studeert niet in Moldavië maar in Roemenië. Op de foto ziet ze er goed uit. Op eerdere foto’s was het altijd een bleek tenger meisje. Nu staat er een knappe jonge dame op de foto met een gezonde kleur op de wangen. Ik besef dat ik haar niet ken en toch ben ik trots op haar en hoop dat ze de kans die ze nu geboden krijgt volledig uitnut. Maar ook dat ze het principe in haar leven gaat toepassen om onbaatzuchtig te zaaien in de levens van anderen, zonder de hoop dat er in dit aardse leven iets van oogsten tegenover staat. Om niet heb ik het gekregen, om niet heb ik het gegeven, om niet heeft zij het gekregen… Een soort van kettingbrief, maar dan anders, beter, mooier…

Slapeloos

Dit is de derde nacht dat ik slecht slaap. Na een paar uurtjes slapen word ik wakker en dan duurt het uren voordat ik weer in slaap val, de volgende ochtend gebroken wakker wordend. Niet handig als je ver moet rijden. Moet straks weer naar Hengelo/Enschede.
Blijkbaar houdt iets me wakker, ik merk dat ik boos ben, opstandig. De vraag is; waar komt het vandaan. Misschien was het mijn geweten wat ervoor zorgde dat ik niet kon slapen… Opeens schoot het me te binnen dat ik het lesgeld voor Ana nog moest betalen. Dat heb ik dus net maar ff gedaan…. 2:30 uur midden in de nacht! Ik voel me een stuk lichter nu… Hopelijk helpt het en kan ik zo de slaap weer vinden en zo niet dan moet ik verder zoeken naar de oorzaak, maar nu ff niet!

Weltrusten!

Valutakoers

Ik heb me nooit beziggehouden met de valutakoersen tot nu. Opeens is het relevant geworden, want de studiekosten voor Ana worden in dollars betaald. Nu kijk ik dagelijks naar de Eurokoers en zag die de afgelopen tijd met afgrijzen steeds verder dalen… Want hoe zwakker de Euro, hoe duurder de studiekosten worden!

Verander de wereld doe het één voor één.

Toen Samuël mijn oudste zoon geboren werd heb ik bij Zending over Grenzen een sponsorkind (financieel) geadopteerd. Vermoedelijk uit het besef hoe kwetsbaar wij mensen zijn. Stel dat er iets met mij zou gebeuren of met beide ouders, dan zou je toch ook willen dat er mensen zijn die belangeloos in jouw kind investeren? Dit was later precies dezelfde reden waarom ik meerdere keren als leiding aan de Multiculturele Jongerenkampen van stichting Gave heb meegedaan. Er even zijn voor de ander, eten koken, koffie zetten boodschappen doen, activiteiten, etc, etc. Je zou toch ook willen dat wanneer jouw kind ontheemd zou zijn, dat er mensen zijn die belangeloos in hem investeren?

Maar terug naar Zending over Grenzen.
Zending over Grenzen is een Internationale, interkerkelijke hulporganisatie die hulp biedt aan mensen in Oost-Europa die lijden onder de gevolgen van armoede. In 1960 opgericht (onder een andere naam). Tot 1990 hield de organisatie zich voornamelijk bezig met bijbelverspreiding in Oost-Europa en China. Het grote keerpunt was de val van de Berlijnse muur. De armoede en ellende in Oost-Europa werd zichtbaar. De vreselijke toestanden in Roemeense kindertehuizen en de gevolgen van de nucleaire ramp in Tsjernobyl schokten de wereld. Er was dringend behoefte aan hulp. Zending over Grenzen richtte zich naast het zendingswerk op materiële en emotionele hulpverlening.
Zending over Grenzen is een internationale hulpverleningsorganisatie met vestigingen over de hele wereld. Er worden structureel zo’n 45.000 kinderen en 1.200 gezinnen gesteund. De hulp is erop gericht dat mensen op den duur zichzelf weer kunnen redden. Door medewerkers uit het land zelf in te zetten en het benodigde materiaal voor projecten ter plekke aan te schaffen, krijgt de economie een impuls. Er zijn verschillende hulpverleningsprogramma’s om hulp op maat te kunnen verlenen. Zending over Grenzen is een geregistreerde hulpverleningsorganisatie met het keurmerk van het RfB

Ondertussen sponsor ik al een jaar of tien een meisje met de naam Ana. Ana heeft broertjes en zusjes en een zieke moeder, daarom zit ze in een internaat/weeshuis. In het weekend mag ze naar huis heb ik begrepen.
Binnenkort heeft ze de leeftijd dat ze het weeshuis moet verlaten. Gelukkig heeft zij nog een soort van thuis. Andere kinderen hebben dat niet. Daarom verdwijnen veel van die meisjes in de prostitutie. Ze hebben geen netwerk, niemand die ze mist… Er worden percentages genoemd van 60 a 70 procent.
Hé wacht eens even! Ik heb niet tien jaar geld geïnvesteerd in dit kind om haar het ne****tje van de één of andere ouwe vent te laten worden! Dat gaat ‘m niet worden!
Dus heb ik contact opgenomen met de stichting of ze wilden kijken of ze aardig kan leren en dat schijnt zo te zijn. Met de huidige dollarkoers kan ze een jaar leren met kost en inwoning voor 845 euro. Ik heb besloten dit te (willen) gaan financieren, maar hoop ook wel dat ik er een paar medesponsors bij kan vinden. Van twee mensen heb ik al toezeggingen!
De leus van een andere stichting die werkzaam is op hetzelfde terrein in Moldavië blijft in mijn hoofd rondgaan; Verander de wereld doe het één voor één.
Als je een ander een toekomst geeft, is je leven niet doelloos geweest.

http://www.zendingovergrenzen.nl/

http://www.hartvoormoldavie.nl/