Maandelijks archief: augustus 2013

Dat heb ik weer!

Bij de Emté kom ik niet vaak, maar sporadisch ga ik er wel eens heen. Misschien heeft het met een eerdere ervaring te maken of gewoon omdat ik vaker bij de Lidl, Aldi of de Nettorama ben vanwege de prijzen. Ach wat maakt het ook uit! Ik was dus voor de verandering eens bij de Emté. Zonder bijzonderheden lukt het me een paar boodschappen bij de kassa te krijgen. Even later sta ik af te rekenen, zegt een vrouw van rond de 65 jaar oud achter me; “jij mag er ook best wezen!” Haar man staat achter haar de boodschappen op de lopende band te zetten, hij kijkt niet op of om. Ik ben enigzins overdonderd en kom niet verder dan; “Huh?”
Opnieuw zegt ze: “Jij mag er best wel zijn” en bladieblaat nog even vrolijk verder. Ik kijk haar aan en zie en hoor dat het lijkt alsof ze me al heel lang kent, maar ik zie en hoor helemaal niets herkenbaars. Ik reken af en loop beduusd met een arm vol boodschappen snel naar Monique die moet lachen als ik vertel wat er gebeurd is. Zou dit een opname zijn voor Leerdam-bastards? “Mopperdemopper, rot Emte! Mopper, mopper…”

Ik ben toch niet gek!

Nu Monique in Zutphen woont, kijk ik ’s nachts wel eens uit het raam als er luidruchtige jongeren uit de kroeg komen rollen en toen zag ik hem voor het eerst. Bijna recht onder ons raam stond hij daar te stralen in het licht van de lampen, groot en sterk. Ik had hem nog nooit eerder gezien en toen ik de volgende morgen Monique vertelde wat ik had gezien, liep ze vol ongeloof naar het raam, maar hij was er niet meer. ”Je hebt het vast gedroomd” zei ze, ”je ziet wel vaker dingen die er niet zijn.” Meteen had ik spijt dat ik haar verteld had, dat als ik oxezepam slik, ik dingen zie en hoor die er niet zijn. En die dingen lijken zo echt dat ik al eens de boekenplank leeg heb gemaakt, omdat ik een grote krab zag verdwijnen tussen de boeken. (ja lach maar…!)
Een stralend glinsterend rvs urinoir, midden in de nacht onder ons raam kan er dan ook nog wel bij. Twee weken heeft het geduurd tot ik mijn gelijk kon halen, want midden in de nacht stond hij er opeens weer. Ik heb Monique uit bed getrommeld en ja! ze kon er niet onder uit. Het lijkt wel of hij uit de straat omhoog komt zei ze, kijk de bestrating zit op het dak van die uridinges! Maar de volgende ochtend was hij weer verdwenen en ontkende Monique alles. Ik had het vast allemaal gedroomd, zei ze weer. Misschien moet ik een foto maken als hij er weer staat. Maar ik vermoed dat het bewijs als fotoshop weggewuift gaat worden.
Wat dan? Google biedt uitkomst! Jawel, onder ons raam is een ondergronds urinoir geplaatst die op vrijdag,- en zaterdagnacht uit de grond omhoog komt om 23 uur en om 6 uur de volgende ochtend weer ondergronds verdwijnt. Gemeente Zutphen heeft om het wildplassen tegen te gaan in 2011 twee van die dingen laten plaatsen voor een totaalbedrag van 132.000 euro. Zie je wel dat ik niet gek ben!
Voor Monique’s versie van het verhaal klik hier.

De Groene Kathedraal

In Vorden was er gisteren een openluchtdienst. De locatie wordt de Groene Kathedraal genoemd en als je de foto bekijkt dan weet je meteen waarom! Het hele gebeuren sprak mij enorm aan, omdat ik er jaren geleden al eens over geblogd heb.
De spreker was Henri Ruitenberg jr. een voormalig topsporter/schaatser. Ik denk dat er toch zeker 200 mensen waren, de voorbijgangers op fiets of wandelelend niet meegerekend.

Man bijt hond

Ken je het programma, Man bijt hond? In de rubriek: Hond aan tafel, wordt er rond etenstijd bij willekeurige mensen aangebeld om mee te eten en de dag door te nemen. Ik zie tussen mijn werk en deze rubriek grote overeenkomsten, hoewel ik nergens mee-eet.
Bij elke bouwkundige opname stap ik de wereld van iemand anders binnen. Elk huis zijn eigen verhaal, elk huis zijn eigen kruis. Er is een ander televisieprogramma op de tv (joh!), waarin mensen het huis van iemand schoon gaan maken die zich/zijn huis totaal vervuild heeft. Vorige week ben ik bij iemand geweest die zo aan dat programma mee kan doen. Ongelooflijk! Het begon 20 jaar geleden toen zijn vrouw overleed, ja zijn kinderen wilden wel eens bij hem opruimen maar dat staat hij niet toe, want hij is gelukkig zo….
Vandaag op bezoek bij mensen waar het erg netjes was. De man vertelde dat net alles opgeknapt was, want twee jaar geleden was zijn vrouw overleden.
Hoe verschillend reageren mensen en hoe verschillend is het resultaat. De dood laat diepe wonden na en daar zie ik als passant regelmatig de gevolgen van. En elke keer weer ben ik diep onder de indruk.