Maandelijks archief: september 2012

Stilgezet worden

Druk, druk, druk…. dus heb je altijd haast. Haast om op tijd op een afspraak te komen, haast om daarna op tijd op de volgende afspraak te zijn, enz.. De hete adem van je leidinggevende in je nek die met deadlines tovert zoals Hans Klok konijnen uit een hoge hoed haalt. Dan heb je een privĂ©leven waarin je tijd wilt geven aan de mensen die je het meest dierbaar zijn. En zo vliegt een dag voorbij, een week ook en voor je het weet ben je weer een maand verder.
Gisteren had ik ook haast en reed ik veel te hard over een klinkerweg met dikke eikenbomen aan beide zijden van de weg en voor ik het wist was ik bij de plek waar een werk in uitvoering was. Toen ik de snelheidsbeperking bijna voorbij was remde ik pas af en besefte ik dat ik fout zat. Vervolgens een steile drempel waar ik rustig overheen reed. Opeens duikt er een busje voor me op uit het niets en ik zie dat hij veel te hard rijdt en geen vaart mindert. Hij vliegt langs me heen en wordt op de drempel gelanceerd, de neus duikt naar beneden en de achterkant komt zeker een meter los om vervolgens te gaan scharen. Eerst rechts met de achterkant tegen een boom, daarna links om tussen twee bomen door een weiland in te schieten en op de kop in een greppel te belanden. Er hing een dranklucht in de bus…

Als ik meer haast had gehad, hadden we op de brug frontaal op elkaar gezeten, Als ik iets rustiger had gereden was ik de scharende bus tegen gekomen, ook frontaal dus… Als ik me aan de snelheid had gehouden was ik pas na het ongeval ter plaatse geweest. Dit is de tweede keer in korte tijd dat ik er goed vanaf kom. En dan denk ik; wat is het waard al dat gehaast? Straks verongeluk je en krijg je een bloemenkrans van je baas en ohja misschien ook nog wel een korte toespraak en dat is het dan! Dit had heel anders af kunnen lopen, voor iedereen…

En dan word je dus een beetje stil gezet.