Maandelijks archief: mei 2012

De R is weer uit de maand!

Het is weer zover! De R is uit de maand, dus is het weer spannend met mijn ex. Ze vindt dat ze het recht heeft mijn leven te verzieken, want ik heb haar leven kapot gemaakt (zegt ze). Ze zoekt over de telefoon ruzie, stuurt vervelende mailtjes en probeert de leuke dingen in mijn leven te vergallen en daar is ze soms best al vroeg mee bezig. Gelukkig ben ik een ochtendmens, dat komt dan weer goed uit! Ik doe mijn best buiten haar spel te blijven door niet te reageren, maar zelfs dat wordt gezien als provocatie van mijn kant…
De kinderen zijn natuurlijk het ideale pressiemiddel en ik zag hun bedrukte gezichten toen ik ze vanavond bij hun moeder afzette.

In de sprookjes is het altijd de boze stiefmoeder…., maar dit is geen sprookje. Hoewel we wel een sprookjeshuwelijk hebben gehad, want als ik van het werk thuis kwam, zat de heks al op de bank… ;(

In het verleden waren 9 en 10 juni de dagen waarop de spanningen een climax bereikten. Ik ga er van uit dat het nog een week of drie duurt en dat dan ook dit evenement weer achter de rug is.

Dauwpop Hemelvaartsdag

Onderweg naar Dauwpop bekroop me opeens het gevoel dat het misschien niet zo’n goed plan was om hier naar toe te gaan. Ik zag ons al in een dichte mist van wietdamp lopen, waarbij de vreemdste figuren in gothic kleding, met lege bloeddoorlopen ogen uit de mist opdoken om net zo snel weer in nevelen te vervagen.

Bij de ingang konden we zo doorlopen en op het terrein liep inderdaad een hoop opgeschoten jeugd rond, maar nog veel meer dertigers en veertigers en ook nog oudere mensen. De oudste was 80 jaar en die kwam er al meer dan een decennia lang! Er liepen ook redelijk veel kinderen rond die met hun ouders mee waren gekomen. En ik heb zeggen en schrijven 1 keer de geur van een joint geroken.
En niks geen Gothic’s, Hoe kun je je vergissen!

We hebben het erg naar onze zin gehad en van de optredens van Ilse de Lange en De Dijk genoten. Heb er geen spijt van dat we geweest zijn, sterker nog; ik kan het iedereen aanbevelen!

Koninginnedag 2012

Op weg naar mijn date overdenk ik wat mijn motivatie was om af te spreken. Welke verwachtingen heeft zij en hoe sta ik erin? Tot nu toe stelde ik een date meestal uit of wanneer ik twijfels had, probeerde ik er tussen door te laveren. Maar soms blijkt er live helemaal geen klik te zijn als je die wel verwacht had, dus waarom zou het niet andersom werken? Gewoon afspreken en zien wat er komt. Relaxed, zonder verwachtingen op pad, geen zenuwen. Vaag komt het besef tot me dat ik een principe overboord heb gezet, de eerste van vele principes die deze dag zouden sneuvelen.

Het is druk voor het café waar we hadden afgesproken, jolly het is Q-day, nu moet ik nog gaan zoeken ook! Maar binnen is het rustig en door het raam zie ik haar staan. Ik loop naar binnen en wil haar een hand geven, maar daar zit een tas in en ze kust me op de wang. Daar gaat mijn 2e principe; niet zoenen op de eerste afspraak! Mopperdemopper! Met mijn mouw veeg ik mijn wangen droog. (nee hoor das niet waar!)
We gaan zitten en ik wacht op de serveerster, maar mijn date gaat koffie halen en betaalt die even later ook. Mijn 3e principe werd zojuist door haar overboord gezet; dat ieder voor zichzelf betaalt.

Even later begint de wandeling. Voordat we het dorp uit zijn zegt een stem in mijn hoofd “Hé joh, je vindt haar leuk!” en ik kijk even opzij naar haar en denk; Jah, ik vind haar leuk!
Nog en stukje verder botsen we met de schouders tegen elkaar en gaandeweg merk ik dat ze contact zoekt en daarmee kom ik in conflict met mijn 4e principe, namelijk; afstand houden.


Terug van de wandeling drinken we een biertje en nog één en dan is het eigenlijk tijd om op te stappen, want ja, een eerste date moet niet te lang duren zeggen ze… Maar ik heb helemaal geen zin om weg te gaan, waarmee ik mijn 5e principe torpedeer. Voor we er erg in hebben is de middag voorbij en is de band aan het inpakken. ”Willen de laatste die weggaan het licht uit doen?”

We nemen netjes afscheid met drie zoenen in de lucht, zeggen dag en dan ben ik op de terugreis.
Al snel gaan de sms-jes heen en weer en ik vraag haar: Je gaat toch niet alleen voor de blauwe ogen? Ik jaag hiermee mijn 6e principe naar de kelder, om tijd te nemen, zodat het stof kan neerdalen, geen overhaaste beslissingen!
De volgende dag is ze een aantal foto’s van de wandeling kwijt, dus een goede reden voor een vervolgafspraak en die is zo gemaakt. Ook de derde afspraak meteen maar gepland.

Sindsdien wandelt ze door mijn hoofd en woont ze in mijn hart!