Maandelijks archief: januari 2012

Veiligheid boven alles

Vandaag was ik op pad om sensoren door te meten en schoon te maken. Die dingen hangen buiten ergens onder een brug of aan een steiger.
Onder een brug stond er opeens een man achter me in een oranje jas, hij had een zwemvest aan en op zijn hoofd een valhelm met gehoorbescherming. Hij wilde weten wat ik aan het doen was.
Ik zei: “Nou… met een schuursponsje en een borsteltje die dingen schoon maken in een emmer water”. Waarschijnlijk niet het goede antwoord want hij wilde weten waar mijn zwemvest en valhelm waren. Ik kreeg een heel verhaal te horen over veiligheid en hij zou het ook nog even aan me mailen. Blijkbaar sprak mijn gezicht boekdelen, want ik mocht hem altijd bellen als ik iets niet begreep. (idd ik vroeg me af hoe de vaat bij hem thuis gewassen werd)
Toen ik het terrein weer verliet belde ik zoals gebruikelijk de brugwachter op om me af te melden. Ik vertelde hem dat ik klaar was en zonder hatelijke opmerkingen het terrein verlaten had. Hij begon te lachen en vroeg of ik de “nieuwe” ontmoet had.

Grensverleggend

Nog niet eerder heb ik 25 kilometer achter elkaar gewandeld, maar gisteren heb ik ze gelopen, op vrij nieuwe kisten die uiteindelijk te klein bleken te zijn. Ik heb mijn grenzen verlegd, maar dat deed wel pijn!
Misschien vraag je je af of dat het eigenlijk wel leuk was. Nou…, het laatste stuk was niet grappig meer, maar samen met een wandelmaatje al beppend wandelen was best gezellig. Je loopt 5 uur samen op en dan kun je heel wat bespreken. Laat ze nou ook van dichtbij mee hebben mogen maken wat borderline met je doet. Het was een feest van herkenning!

Grenzen zijn voor veel mensen irritant, anderen doen alsof ze er niet zijn en weer anderen moeten testen of ze wel echt zijn, soms door mensen tot waanzin te drijven. Soms kun je grenzen verleggen, zoals ik gisteren heb gedaan, omdat het mijn grenzen zijn.

Goede voornemens?

Om op 1 januari een aantal dingen niet meer of juist wel te gaan doen, omdat het 1 januari is…? Volgens mij werkt dat niet. Dus noem ik het geen goede voornemens maar doelen die ik mezelf heb gesteld. Ze beginnen dan ook niet op 1 januari, sterker nog, veel van de doelen hebben niks te maken met iets helemaal anders gaan doen, maar met volhouden van zaken die ik eerder ben begonnen.
Ik ga dan ook niet in januari beginnen met afvallen, maar hoop mijn strijd tegen overgewicht ook dit jaar voort te zetten. Ik ga niet in januari beginnen met sporten, maar wil het bewegen ook dit jaar vol houden. En zo wil ik Ana blijven ondersteunen, het aantal wandel en fietskilometers van de afgelopen negen maanden doorzetten naar 2012, wat neerkomt op 1200 wandel,- en 2500 fietskilometers. Wil ik leuke dingen doen met leuke mensen en nieuwe contacten leggen. Wil ik Nederland verder ontdekken, blijven evalueren en doelen (bij) blijven stellen Eigenlijk gewoon volhouden dus!

Niet het doel, maar de weg

Wat is belangrijker, het onderweg zijn naar… of het bereiken van het doel? Het één bestaat niet zonder het ander, maar als je alleen doelgericht bent mis je heel veel onderweg.
Naar aanleiding van een aantal uitzendingen van de RKK over mensen die pelgrimeren naar Santiago de Compostella, heb ik op internet nog een aantal pelgrimsverhalen gelezen die naadloos aansluiten op de uitzendingen van de RKK.
Sommige mensen lopen om te ontsnappen aan de situatie waarin ze verzeild zijn geraakt. Anderen lopen (of fietsen) omdat ze zich willen bewijzen en weer anderen lopen omdat ze onderweg willen zijn. Mensen die genieten van de route, de ontmoetingen en de gastvrijheid.

Zelf ben ik best wel doelgericht. Je hebt een doel, werkt er naar toe en wanneer dat doel bereikt is stel je jezelf een nieuw doel. Maar het scoren van doelen bevredigt niet. Het genieten van het onderweg zijn samen met anderen zijn zaken die blijvend zijn. Het scoren van het doel zal na een tijdje alleen nog maar een herinnering zijn, terwijl de warme contacten die je onderweg hebt mogen ervaren, je jaren later nog steeds een warm gevoel kunnen geven. Het bereiken van je doel kan dat warme gevoel overschaduwen of zelfs doen verkillen.

en zo is het!