Maandelijks archief: oktober 2011

Deze trein is mijn leven

Deze trein is mijn leven, hij dendert voort over de twee ijzeren sporen die in de verte bij elkaar komen. Maar als we er zijn, liggen ze nog even ver van elkaar verwijderd als eerst. Deze trein is mijn leven, steeds sneller raast hij voort naar de horizon, maar als we er zijn, is de einder nog even ver weg als eerst.
In de coupe anonieme mensen, schimmige zielen die doen alsof de anderen niet bestaan. Ze kijken me niet aan, maar staren zonder te zien uit het raam. Terwijl buiten het landschap voorbij trekt, vormen de regendruppels stroompjes die langs het raam gedreven worden. We zitten, we zwijgen en blijven anoniem. Deze trein is mijn leven… Slapend, sluimerend, dromend raas ik aan alles voorbij.

Wintertijd

De klok is vannacht een uur teruggezet. Daarmee een dag creërend van 25 uur. Een uur extra dus…, wat een rijkdom! Soms zou je willen dat je een uur extra hebt en heb je het niet en dan nu opeens zomaar… een heel uur. Jawel! En wat ga je dan met dat uur doen?
Geen idee! Of misschien toch?
Ik kan een uur extra in het huishouden stoppen of een uur extra met de jongens een bordspel doen. Een uur extra op bed blijven liggen of bloggen of wandelen, fietsen, filosoferen, etc.

Hmm, het wordt bloggen, filosoferen en het huishouden, want afgelopen maart is daar een uur tekort ontstaan… En dan loopt nu mijn biologische klok weer gelijk met de tijdzône waarin we leven, pff. Stom gedoe!

Wintertijd

Wintertijd doet me denken aan korte dagen, stamppot, kou, nattigheid, winterbanden, kerst, winterslaap en appels met bonen, een recept dat ook op mijn blog staat en ik van mijn ma heb gekregen, die het weer van een tante heeft gehad. En het leuke is dat het recept in de top 10 staat van mijn blog. Ik moet niet vergeten haar daar mee te feliciteren!

Actief weekend

Het mooie weer van de afgelopen dagen kon ik niet negeren en ik heb het afgelopen weekend redelijk actief doorgebracht. De bedoeling was om zaterdag een georganiseerde wandeltocht te gaan lopen maar daar kwam niets van terecht. Later op de dag ben ik een paar uur gaan fietsen. Zondag met broer A en zijn vrouw Ina een stuk gaan wandelen van 11,5 km en we hebben het heel leuk gehad. Eigenlijk zouden we dat vaker moeten doen.

De weken ervoor heb ik weinig gedaan. Druk met andere dingen en als het eenmaal donker is ga je niet zo snel meer naar buiten om gezellig twee of drie uur te gaan wandelen of fietsen. Komende weken moet ik voor het werk buiten veel inventarisatiewerk doen dus kom ik wel aan mijn kilometers.

Waar blijft de tijd…?

De jongens zijn afgelopen dagen hier geweest, want ze hebben vakantie. Ik heb ze net weer bij hun moeder gebracht en daarmee zit de vakantie er voor mij op. Voor mijn gevoel hebben er maar een paar weken tussen de zomer,- en de herfstvakantie gezeten en tegelijk besef ik dat we met een noodvaart richting het einde van 2011 gaan. Over 10 weken hebben we weer een paar dagen vrij een is kerst al achter de rug. Waar blijft de tijd, verzuchte hij…

Appelsap laten persen

De oogst van deze herfst is vroeg en overvloedig. Nu, 18 oktober zijn de meeste boomgaarden en akkers al leeg. Enkele weken geleden heb ik bij een kennis 300 kilo industrie-appels gekocht en links en rechts nog wat appels gekregen om er appelsap van te laten persen. Helaas duurde het nog een week voordat ze geperst konden worden, dus moest ik ze twee keer doorrapen. Een gedeelte was zo slecht dat die meteen weggegooid konden worden. Van een ander gedeelte heb ik appelmoes gemaakt en de rest kon geperst worden. In totaal had ik 58 pakken sap van 5 liter.

De kinderen zijn er dol op en het zijn leuke cadeautjes om weg te geven. Ik ben er ook dol op maar dan met een scheut Wodka erdoor. Het is nu nog redelijk uniek, maar langs de weg staan steeds meer kraampjes waarin je dit sap kan kopen. Zit je zelf met een hoop appels enof peren in je maag…? Fruitpersmobiel.nl !
Hieronder wat plaatjes voor de beeldvorming.
wassen
persenpasteuriseren en afvullen

pulp (veevoer)

geloven is sexy(?)!

Een kennis van me geeft boeken uit en ik heb een nieuw boek van hem gekregen. Het boek draagt de titel; Het naakte evangelie met als subtitel: De waarheid die je misschien nooit in de kerk hoort, van Andrew Farley. Op de voorkant staat een vijgenblad afgebeeld. Ik heb het boek ff snel doorgebladerd maar er staan geen plaatjes in… jammer hoor!
Binnenkort zal ik er hier verslag van doen.

Hij vertelde over een amerikaanse gemeente waar langdurig opwekking plaatsvind en dat er een gemeente in Ede is die met hun “concept” aan de slag wilt gaan. Ondertussen vraag ik me af waarom ik er niet in geloof, waarom ik zo sceptisch ben. O, ik wil best geloven dat er een gemeente is waar God buitengewoon werkt, maar ik geloof niet dat je het zomaar kunt kopieëren. Daarnaast stel ik me de vragen: Waarom moeten er wonderen gebeuren? Waarom zijn we tegenwoordig zo gericht op de ervaring, waarom is het geloof toch vooral iets emotioneels? En waarom moet het geloof sexy gemaakt worden, want voor dit boek: Het naakte evangelie was er al een boek uitgegeven door W. Ouweneel met de titel: Seks in de kerk.

En nu moet ik opeens denken aan die drie voorzangeressen in een evangelische gemeente waar ik eens was, die alle drie een goed figuur hadden en alle drie op even hoge hakken liepen. En een Zuid-Amerikaanse jongedame (al even goodlooking en op even hoge hakken) die moeite had om de H uit te spreken, die dan ook steevast als een G werd uitgesproken. Zo werd Hans….gans en hemel… gemel en heilig….vul zelf maar in. Nu gebruikte ze het woord heilig nogal veel en ik vroeg me enigsins beschaamd af of ik de enige man was die dat opviel en er last van had. Ik ga toch niet naar de kerk om me op zo’n manier te laten opwekken?!

zomaar een verhaal zoals ik dat met Sam kan hebben

”Zie je dat groepje bomen daar in de verte staan op de akker, jongen?”
”Ja papa, wat is er mee?”
”Tussen die bomen staat een bunker en in die bomen houdt een uil de wacht. Hij zit daar al heel lang. Mijn opa, dus jouw overgrootvader vertelde vroeger al dat er daar een uil huisde. Of het nog steeds dezelfde is als vroeger, wie zal het zeggen…?”
”Is die bunker door de duitsers gebouwd?”
”Nee jongen, die is door de nederlanders gebouwd ergens ver voor de tweede wereldoorlog. Al snel zijn er toen ook wat bomen omheen gepoot en toen die wat groter waren geworden is die verrekte uil er gaan wonen. In de oorlog is het een tijd een doorgangsplek geweest voor ‘reizigers’…”
Wat voor reizigers papa?
”Nou, mensen die liever uit handen van de duitsers bleven. Die bunker is onderdeel van de Hollandse Waterlinie en die is pas in de winter van ”44 door de duitsers gebruikt. In de eerste jaren van de oorlog hadden ze niets aan die bunker midden op de akker. Geen mens die daar onderduikers zou verwachten, dus de plek bij uitstek om je voor de duitsers schuil te houden. Als die onderduikers zich stil hielden dan bleef de uil in de boom zitten en hield de wacht. Je hoefde alleen de uil in de gaten te houden om te zien of er onraad was. Iets wat aan alle onderduikers die er op doorreis gebruik van maakten verteld werd”.
”Een stille getuige midden op de akker, maar voor hoe lang nog? Kijk de nieuwbouw komt steeds dichter bij. Nog een jaar of 5 en dan rammen de heistellingen hier de palen de grond in. Huizen zullen als paddestoelen de grond uit schieten, auto’s zullen over de straten rijden en kinderen in de bomen rondom de bunker spelen…”
“En de Uil dan?”
”Die zal ontheemd raken…, niemand die nog rekening zal houden met al die dagen dat hij zwijgzaam in weer en wind op de uitkijk heeft gezeten.”
“Het zou verboden moeten worden papa!”
”Ja jongen het is niet eerlijk… ”
”Vond je het een mooi verhaal?”
”Is het niet waar dan?”
”Tuurlijk…. niet!”