Maandelijks archief: april 2011

Fret in de polder

De laatste dagen heb ik in het gebied van de Gemeente Buren in de Betuwe gewerkt. Het gebied waar mijn roots liggen. Normaal gesproken bloeien de fruitbomen nu uitbundig, maar vanwege het warme weer van de afgelopen weken is alles in een week tijd uitgebloeid. Ook met de Herik en het Fluitekruid gaat het hard.

Genietend van de zon enzo kwam ik op een B-wegje in de polder opeens mezelf tegen. Totaal onverschrokken verdween hij onder de auto en bekeek de hele onderkant van de wagen. Ik moest de auto verzetten omdat er een vrachtwagen langs wilde en toen moest ie ook de onderkant van de vrachtwagen aan een inspectie onderwerpen. Daarna vervolgde hij zijn weg langs het asfalt en de knotwilgen naar de einder…. Vaarwel Fret!

Jeugdsentiment

Vandaag moest ik er aan geloven. Ik had Samuël beloofd om een geweer met blaaspijp te maken. Dus vanochtend eerst naar de bouwmarkt om hout en een stuk pvc pijp te halen. Na de koffie, de boodschappen en mijn moeder aan de telefoon moest het dan toch maar gebeuren. Twee geweren in elkaar geknutseld, uitgelegd en voorgedaan hoe je pijltjes moet draaien en nu zijn ze úren zoet. Een kind kan de was doen! Over was gesproken…. vergeten!

Stil

Afgelopen weken heb ik wat minder geblogd. Niet dat er niks gebeurt, nee dat is het niet. Ik ben met Nathaniël vorige week wezen vissen in een forellenvijver. Mijn ex gaat verhuizen naar de andere kant van Nederland en neemt de jongens mee. Er zit een onverwachte vakantie aan te komen. Op het werk gaat het voorspoedig. Ik geniet van de zon en de natuur die tevoorschijn komt. Ben af en toe druk voor de voedselbank. Stuur lelijke mailtjes rond ben aan het wandelen geslagen en heb een vaatwasser gekocht.
Wanneer ik bouwkundige opnames doe dan is het net of ik de hele dag Man bijt Hond zit te kijken. Je stapt bij mensen hun wereld binnen en loop er na een uur weer uit. Vaak zonder bijzonderheden, maar soms ook onder de indruk van wat er achter de voordeuren schuil gaat aan alles wat het leven te “bieden” heeft. Soms zie je de wonden die de dood heeft geslagen in een gezin. Soms zijn mensen afstandelijk, zakelijk, onverschillig of ronduit achterdochtig. Soms krijg je het hele levensverhaal te horen. Verhalen over vroeger, over dromen en teleurstellingen, ziekte, vreugde, kommer en kwel, geboorte, hondjes, tuinieren en andere hobby’s. Er gebeurt dus genoeg, maar de drive om te bloggen is er ff niet. Misschien over een paar weken wel weer…. Ik hou je op de hoogte!

Gewichtige zaken

Afgelopen woensdag moest ik voor het werk gekeurd worden bij Keur Company te Utrecht. Ogen en oren waren goed, urine ook en daarna bloed prikken. Als laatste de fietstest en dat was niet goed. Mijn bloeddruk is te hoog en de zuurstofopname te laag, kortom een zeer slechte conditie. Ik kreeg de mededeling dat als ik volgend jaar nog zo zwaar ben, ik niet eens meer op de fiets mag, dus dat ik volgend jaar niet meer gekeurd word. Omdat ik geen werk doe waarvoor de keuring verplicht is, kan ik er niet eens zo erg mee zitten, maar dat er van mijn conditie in twee jaar tijd geen spaan meer over is, dat komt wel aan!

’s Middags naar Biddinghuizen om daar met collega’s een relaxte middag te beleven door met elkaar bruggen te bouwen, kleiduiven te schieten en lekker te eten. Het was een hele leuke middag, maar heb er wel een zere rechter schouder aan over gehouden.

.

Het leven van een Bourgondiër is zwaar, heb ik iemand horen zeggen… En weet je? ik geloof dat hij gelijk heeft!