Maandelijks archief: december 2010

Joelmaand christelijk? (echt niet!)

Zoals het een goed Germaan betaamt, worden eind november -de maand der nevelen- de doden herdacht die afgelopen jaar gestorven zijn. We hebben het gekerstend, en houden die traditie binnen de kerk nog steeds in ere. Aan het eind van het jaar vindt het grote sterven plaatst. De zon dooft steeds verder uit, de dagen worden korter, de temperatuur daalt en de natuur sterft….
Het is de tijd van de twaalf nachten waarin Wodan op zijn witte ros door het luchtruim raast hoog boven de daken. Straffende het kwaad en belonend het goede wat in het voorgaande jaar heeft plaatsgevonden. In het vuur van de haard werden offers gebracht, maar tegenwoordig stoppen we de wortel in de schoen die bij de c.v. staat. Wodan wordt vergezeld door de twee wijze zwarte raven Hugin en Munin.


We eten ons te barste aan chocolade en boterletters, moderne varianten van lekkernijen die vroeger in de vorm van runnetekens geschonken werden. Ook de vormen van speculaas en taaitaai dragen nog steeds de tekenen van toen. De haan, het zonnerad, de ruiter op het paard, de jager en de spinster (Frigga) de levensboom en het hoefijzer komen allemaal uit de Germaanse traditie.
En dan is er de zonnewende, het zegevieren van het licht, afgespeeld op het superbreedbeeldscherm van de hemelkoepel. De zon verrijst als een klein kindje, lichtgevend en het leven zegenend, het zonnekindje… Vuren werden aangestoken en men blies op de horens, iets wat men in het oosten van het land nog steeds doet. De kerstboom met de lichtjes herinnert ons aan de vuren die vroeger in deze tijd werden ontstoken. Aan het einde van het jaar worden overal in het land vreugdevuren gebouwd en zegenen we elkaar met de beste wensen voor het komende jaar. We knallen er lustig op los om de heidense goden te verjagen… De Joelmaand wordt afgesloten op Frigga’s dag op het huidige Driekoningen. En ondertussen vraag ik me vertwijfeld af of ik een heidense of een gristelijke feestmaand achter de rug heb…. Misschien hebben we wel gewoon kermis gevierd!

Brief aan God (deel 2)

Het werd weer eens tijd voor een verhaal…

Eef had haar leven lang in de verzorging gewerkt. Haar leven had in dienst van de hulpbehoevende medemens gestaan. Ze had nooit ergens anders tijd voor genomen, zelfs niet om te trouwen en haar eigen gezin te starten. Ze kende veel mensen, maar had eigenlijk geen echte vrienden, ook dat kwam op de tweede plaats. Toen werd ze ziek, dusdanig ziek dat ze arbeidsongeschikt verklaard werd. Tegen die tijd had ze kennis gemaakt met het enorme gat waarin ze gevallen was. Ze had geen doel meer met het wegvallen van haar baan. Ze zocht actief naar nieuwe vriendschappen en doelen in haar leven, maar het mocht niet baten en langzaamaan zakte ze steeds verder in de duistere diepten van de depressie.

Eef was eenzaam, Eef bleef eenzaam en nu stond ze op de laatste trein te wachten. Nee, niet op het perron, maar gewoon ergens langs de lijn. Hij zou niet stoppen dat wist ze ook wel. Toch is ze vastbesloten om in te stappen, want deze trein zal haar op de plek brengen waar ze wezen moet. Daar zal ze vragen wat er met haar brief gedaan is. De brief die ze twee jaar geleden aan God gestuurd had, waarin ze haar ellende had uitgeschreeuwd.
Ze had op de envelop geschreven: aan God, Hoogste troon, 7e Hemel. Aan het loket van het postkantoor had ze gevraagd wat de duurste portokosten waren voor het buitenland en dat bedrag verdubbeld aan postzegels op de envelop geplakt. De medewerker achter de balie had zwijgend naar de envelop gestaard. Ze had de brief zelf in de brievenbus gestopt in overige bestemmingen, want de Hemel was ver weg. Nooit had ze antwoord gehad op de brief, zelfs geen bevestiging dat de brief was aangekomen. Misschien was de postbode wel door de bliksem getroffen?
Ach natuurlijk wist ze ook wel dat het niet werkte. Eigenlijk hoopte ze dat iemand haar brief zou lezen en zo vrij was te reageren. Al was het maar een kaartje…

Eef werd langs het spoor gevonden aan stukken gereten door de intercity. Men vond ook een met bloedvlekken besmeurde envelop waarop stond: aan God. Eef had haar laatste trein genomen en kwam aan op het eindstation.

Daar staat ze dan voor de grote witte troon, ze laat haar brief zenuwachtig in haar hand ronddraaien. Ze weet niet meer wat ze zeggen moet en Hij die op de troon zit kijkt haar aan zonder iets te zeggen. Uiteindelijk vraagt Hij haar of Hij de brief mag zien. Ze geeft Hem de brief en wacht met neergeslagen ogen af. Met haar vingers frunnikt ze wat aan haar jas.
“Eef, is dit dezelfde brief die je Me eerder stuurde?”
“Ja, meneer… eh God..” stamelt ze. Hoe moest je Hem nu eigenlijk aanspreken?
“en je bent helemaal hier gekomen om Mij te vragen wat Ik met je eerste brief gedaan heb?”
“eh…. ja. Dat is wel een beetje dom he?”
Hij staat op van de troon en loopt naar haar toe. Hij slaat een arm om haar schouder en loodst Eef weg van de troon. Voor haar in de vloer ziet ze allerlei beelden voorbij komen alsof ze naar een film kijkt maar dan zonder geluid.
“Ik zal je laten zien wat Ik met je brief gedaan heb. Ik heb een heleboel dienstknechten op de aarde en in jouw land heb Ik zelfs een postkamer, want Ik krijg veel post. Jouw brief is daar ook terecht gekomen, kijk maar.” In de vloer ziet Eef zichzelf de brief posten. Er komt een auto van TNT aanrijden en de brievenbus wordt geleegd. Even later ziet ze hoe haar brief uitgesorteerd wordt en een nieuw adres krijgt; het adres van de Evangelische Omroep. Haar mond valt open en ze stamelt: “ Is dat werkelijk van U Heer?” “Laten we het daar maar niet over hebben, Eef”, antwoordt Hij zichtbaar verlegen.
“Ik heb het bij TNT kunnen regelen dat al die brieven die in Nederland aan Mij worden geadresseerd, bij de EO terecht komen.” Helaas luisterden de heidenen bij TNT beter naar Mij dan mijn eigen dienaren bij de EO. Bidden doen ze en dat is goed, maar uiteindelijk geven ze de opdracht die Ik aan hun heb gegeven met dezelfde vaart weer aan Mij terug. Ze verwachten van de Baas dat Hij het werk doet wat Hij hen heeft opgedragen.
Ik heb je horen roepen en heb geantwoord, maar je hoorde me niet. Ik heb jouw pijn in mijn hart gevoeld Eef en mijn hart doet nog pijn om al die brieven die op mijn postkamer binnenkomen en niet beantwoordt worden”.
“Had Ik maar mijn postkamer bij het Leger des Heils onder gebracht…!” zuchte Hij hoofdschuddend.

Mr president (The pelgrim’s Adress)

Ik denk dat het op Discovery was; een uitzending over Amerikaanse militairen die in Afganistan gediend hebben. Soldaten die werkelijk dagelijks onder vuur lagen, wiens maten zijn gesneuveld en die nu terug zijn in de ‘normale’ wereld. Een van die jongens durfde niet meer te gaan slapen, bang voor de nachtmerries die hem achtervolgen. En dan denk ik aan meneer de president van Amerika, de machtigste man ter wereld. Je stuurt jonge jongen de strijd in, die hoe dan ook kapot gemaakt worden. Jonge gasten die sterven voor jouw ideaal. Jonge mensen die niet opgewassen zijn tegen de druk en de indrukken die op hun netvlies achterblijven als ze zien wat de andere kant van de loop veroorzaakt.
Ook moest ik aan een bijbeltekst denken waarin een blik in het dodenrijk gegeven wordt:
Jesaja 14: 9 Het rijk van de dood beneden raakte om u in beroering, om u tegemoet te gaan, wanneer u zou komen. Het schudt ter wille van u de gestorvenen wakker, al de leiders (Letterlijk: de bokken)van de aarde. Het laat van hun tronen opstaan al de koningen van de volken. 10 Zij zullen allemaal het woord nemen en zeggen tegen u: Ook u bent nu zo zwak geworden als wij, u bent aan ons gelijk geworden! 11 Uw trots ligt neergeworpen in het graf, met de klank van uw luiten. Onder u is een bed van maden gespreid en wormen zijn uw deken.

Mr President, you don’t know my name,
But you could find it if you really cared,
Because I pay my taxes and I pay my dues,
And all I ask for in return is the truth.
Can we just be honest, I’ve heard that speech is free,
So please believe me that this address is sincere.
I’m no one special, just a regular guy,
But I just can’t keep on wondering why
That the shells we fired, they now kill our own,
And we waste away like shadows in our homes.

I fell from blue skies, fought through desert storms,
I froze in firefights, and I killed someone
That had a father who loved him just like mine,
Who believed that the sacrifice was justified,
In the name of freedom and in the name of God,
While shifting sands hid all our sins and all the blood.
In the wake of glory I flew back home,
I watched videos at night in uniform
Of those towns and cities being torn apart
By those bombs that fool the people by being smart
As they flew down chimneys, along corridors
And explode on film and everyone goes awe!

And you read the stories about how no one’s killed,
And I think about the photo that I kept
To remind me that it was all for real,
And the ghost that I’ve become will be released
To the sands still shifting, that cover all the lies
About what really happened, and who really died.
Was it really worth it? Was it worth the cost?
Did we really take the high ground, or have we lost
All the moral battles? Did we lose the war?
Mr President, I need to know for sure
That with all this knowledge, all this control,
That we were on the right side after all,
That we weren’t lied to, that we weren’t used,
And the country that we fought for still upholds the truth.

Mr President, you don’t know my name,
But you could find it if you really cared.
It’s on a black wall, on a cross of stone,
In the Balkan states, the Gulf and close to home,
On not so foreign islands, out on city streets,
Mr President, just tell me why I’m here.
This is my question, this is my life, this is my address,
Mr President.

Oud Betuws recept: Appels en bonen

Na de onzin van gisteren nu een serieus recept. Het lijkt een beetje op bruine bonensoep, maar ik vind het veel lekkerder! Onderstaande hoeveelheid is genoeg voor een half weeshuis…
Vroeger droogde men de zoete appels om ze te kunnen bewaren. Van horen zeggen deed men dit op de steenovens van de steenfabrieken langs de grote rivieren. Eenmaal droog konden de appelpartjes lang bewaard worden. Heel handig als voorraad voor de lange koude winter.Ingrediënten:

2 pakken droge bruine bonen (400 gram per pak)
4 schouderkarbonades of hamlappen
500 gram gerookt spek
2 rookworsten
3 handen vol gedroogde zoete appeltjes
3 liter water
2 bouillon tabletten
peper
evt. zout.

Bonen een halve dag laten weken,
daarna in ruim water opzetten met het vlees, het spek en de gedroogde appeltjes en de bouillonblokjes. Aan de kook brengen en twee uur laten sudderen. Het laatste half uur de rookworsten mee koken. Al het vlees, spek, worst uit de pan halen en in stukjes snijden. De appelstukjes tegen de zijkant van de pan fijn wrijven, de stukjes vlees terug in de pan doen. Één en ander op smaak afmaken met peper en eventueel wat zout.

Van ouds wordt dit gerecht gegeten met gekookte aardappelen, maar ik gebruik het als een maaltijdsoep.

Sinterklaas moe

Ik kan me herinneren dat er vroeger ook al verschil zat in de waarde van de cadeautjes die de goedheiligman aan de goedgelovigen uitdeelde. Daarnaast heb ik een bepaald gevoel over gehouden aan het sinterklaasfeest… en nu doe ik er zelf ook aan mee. Nathaniël is 6 en gelooft er nog heilig in. Soms stel ik hem een kritische vraag, maar hij is er duidelijk nog niet aan toe. Vanavond doen we pakjesavond. Met wel 1 (lees één !!!!) cadeau per persoon. Zielig hé?
Vorige week werd er op het raam gebeukt en stonden er zomaar twee cadeau’s per persoon op de stoep. De volgende dag zat er een chocoladeletter in de schoen. Bij hun moeder zullen ze ook wel wat krijgen en op school was het gisteren feest. O ja en vorige week hadden we ook nog sinterklaasfeest op het werk…
Nu konden ze ook nog meedoen met het gesponsorde feest voor de kinderen van deelnemers en vrijwilligers van de voedselbank en oma wilde ook nog wat doen. Voor de laatste twee heb ik vriendelijk bedankt. Het is genoeg zeker?!
Het volgende stukje heb ik van het web geplukt:
Het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL) verwacht met het sinterklaasweekeinde in het vooruitzicht een extra omzet voor supermarkten van 10 miljoen euro. Dat blijkt uit een rondgang van persbureau ANP. Supermarkten, winkels en webwinkels tezamen rekenen op een recordomzet van 138 miljoen euro. ‘Gewone’ winkels denken misschien wel een half miljard euro extra binnen te halen. Thuiswinkel.org verwacht met uitzondering van de leveranciers van diensten een weekomzet van 102 miljoen euro te draaien. Dat bedrag is normaal gesproken 73,5 miljoen euro.
We doen er (bijna) allemaal aan mee… en stilletjes vraag ik me af of het begin 2011 druk wordt met nieuwe aanmeldingen bij de voedselbank?

Kerstrecept Eend met whiskey

Ik was vanavond bruine bonensoep aan het koken en ondertussen zat ik aan de gluhwein. Ik dacht nog om het recept hier op de blog te zetten, maar ik weet de hoeveelheden niet meer. Toch heb ik een liter of zes heerlijke bonensoep…
Op een gegeven moment moest ik denken aan een kerstkaart die een collega kreeg waarop het volgende recept stond:

Benodigdheden:
– Een eend van 5 kg.
– 2 flessen Schotse Whisky.
– Spekreepjes.
– Olijfolie.
– Brandzalf
– 1 glas

Bereidingswijze:
De eend larderen en de binnenkant inwrijven met peper en zout.
De oven 10 minuten voorverwarmen op 180 graden.
Een longdrinkglas vullen met whisky.
De whisky opdrinken gedurende het verwarmen van de oven. De eend op een vuurvaste schaal leggen en een tweede glas whisky inschenken.
Het tweede glas whisky opdrinken en de eend in de oven zetten. Na 20 minuten de oven op 200 graden zetten en 2 glaven vubben met whisky.
De glaven opdiinken en de scherven van et eeiste glav oplaapen. Twee glave wiskiinsjenke en tmiddeste glas leegdwinke.
De ove opedoen naadattet eerste glaf leeggis en de sjotel vastpakke. De blantwondezalf op de binnekand van de regter hant doen en deent oprape.
De twwwiede fles wwiski opedoen en overeind zette. Opstaan van de vjoer ent vetssspek ondrde kas vege. Noggis opstaan van de vjoer en tochma blijve zitte.

De volgende late voormiddag de eend aansnijden met het zilveren feestbestek en degusteren met citroen en mayonaise.
De hele rest van de middag en de vroege avond de rotzooi in de keuken opruimen en de wanden en plafond schoonmaken.
Glasscherven en lege flessen naar de glasbak brengen
en op de terugweg Paracetamol kopen!